سید عطاءالله مهاجرانی

مهاجرانی در کنفرانسی مطبوعاتی که به مناسبت انتخابات ریاست جمهوری 1388 در 17 خرداد 1388 در برلین برگزار شد، در پاسخ به سوالی در مورد وضعیت اقلیت مذهبی بهائی در ایران پاسخ داد که «بهائیت یک شبه دین یا دین ساختگی است.» او با تاکید بر اینکه ممکن نیست هرگز در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهائیت به عنوان یک اقلیت رسمی دینی پذیرفته شود گفت: «افرادی را که در کشور ما بازداشت می‌کنند مواردی است که اتهام آنها بهایی بودن نیست، بلکه ارتباط با اسرائیل است.»

نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی ایران پیوسته بهائیان ایرانی را آزار داده، به زندان افکنده و اعدام کرده‌اند. مطابق آمار سازمان جهانی بهائیان در ژنو، در نخستین سال‌های پس از انقلاب 57 بیش از دویست بهایی کشته یا ناپدید شده و صدها تن نیز دستگیر، شکنجه، زندانی یا از محل کار و دانشگاه اخراج شده‌اند. تا به امروز هیچ شهروند بهائی‌ای اجازه تحصیل در موسسات آموزش عالی ایران را نیافته است.

مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جرایم مطبوعاتی و سیاسی در دادگاه با حضور هیات منصفه مورد رسیدگی قرار می‌گیرند.

در تهران اعضای هیات منصفه را رئیس قوه قضائیه و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس شوراهای اسلامی شهر، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و نماینده شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه سراسر کشور تعیین می‌کنند.

در دوران تصدی مهاجرانی ده‌ها روزنامه و مجله با تصمیم اعضای هیات منصفه و رای دادگاه مطبوعات توقیف و ممنوع‌الانتشار شدند. هیات منصفه دادگاه مطبوعات در برخی موارد علیه مدیرمسئول و سردبیران نیز اعلام جرم کرده‌اند.

مهاجرانی در مقام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در توقیف، سرکوب و اعمال سانسور گسترده نقش داشته است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مرجع ناظر بر فعالیت‌های روزنامه‌نگاری، فرهنگی و هنری است. از این رو این نهاد در صدور مجوز به مطبوعات، توقیف و سانسور آثار هنری از جمله کتاب، فیلم، تئاتر، موسیقی و سایر آثار فرهنگی و خلاقه  نقش اصلی را ایفا می‌کند.

در دوران ریاست سه ساله عطاالله مهاجرانی بر وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی، ده‌ها اثر فرهنگی و هنری توقیف و ممنوع شدند. از جمله می‌توان به نمایش «گالیله» به کارگردانی حمید سمندریان اشاره کرد که در دوران تصدی او از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اجازه اجرا نیافت.

مهاجرانی در مقام نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی و عضو هیات رئیسه مجلس از محاکمه ناعادلانه اقلیت مذهبی بهائیان و صدور احکام حبس و اعدام برای ایشان در شیراز آگاهی کامل داشته است.

مهاجرانی علیرغم مسئولیت خود در مقام نماینده مجلس از رسیدگی به ادعاهای مطرح شده در خصوص محاکمه‌های ناعادلانه و بدرفتاری با بهائیان زندانی در شیراز خودداری کرده و اعتنایی به شکایت‌ خانواده‌هایشان نکرده است. مقامات ایران بر خلاف ماده 9 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که جمهوری اسلامی ایران متعهد به رعایت آن است در پاسخ به شکایات عنوان شده خواستار «اسلام آوردن» بهائیان شده‌اند. ‌

در 28 خرداد 1362، ماموران جمهوری اسلامی ایران ده زندانی زن بهایی را از زندان عادل‌آباد شیراز به پادگان عبدالله مسگر معروف به «میدان چوگان» منتقل کرده و در آنجا اعدامشان کردند. در میان اعدام‌شدگان زنی هفده ساله به نام مونا محمودنژاد نیز بوده است. دو روز پیش از این حادثه یعنی در 26 خرداد ماه شش مرد بهایی در شیراز اعدام شده بودند که برخی از آنان از بستگان این زنان اعدامی بودند.

خواهر مونا محمودنژاد می‌گوید: «... ما همه جمع شدیم و یک شکایت‌نامه نوشتیم. گفتیم به ما توضیح بدهید که چرا آنها را دستگیر کرده‌اید. من رفتم تهران. به مجلس رفتم و درخواست کردم که نماینده شیراز را ملاقات کنم، اما او نپذیرفت [ما را ببیند].»

بر اساس منابع موجود تمامی این زنان در آبان ماه دستگیر شده و سپس در 8 آذر 1381 به دلیل اعتقادات مذهبی‌شان تحت بازجویی قرار می‌گیرند. این افراد را تحت شکنجه جسمی و روحی قرار داده بودند تا از دین خود دست برداشته و مسلمان شوند.

در تاریخ 3 اسفند 1361 روزنامه خبر جنوب در خصوص حکم اعدام «اعضای سازمان بهائیان شیراز» که شامل این زنان زندانی نیز می‌شد با  قاضی شرع و رئیس دادگاه انقلاب شیراز مصاحبه کرد. او به بهائیان هشدار داد که «به آغوش اسلام عزیز بیایند... و پیش از آنکه دیر شود طلب استغفار کنند. و الا روزی نه چندان دور خواهد رسید که ملت اسلام با بهائیان مانند منافقین (منافقین عنوان تحقیرآمیزی است که مقامات ایرانی برای سازمان مجاهدین خلق بکار می‌برند) عمل خواهد نمود... بهائیان بدانند که قدرتشان از منافقین بیشتر نیست و امت حزب‌االله در ریشه‌کنی آنان عاجز نخواهد بود.»

مهاجرانی در مقام عضو هیأت رئیسه مجلس جمهوری اسلامی ایران از دستگیری و شکنجه منتقدان روح‌الله خمینی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، حمایت کرده است. او از طریق پرونده‌سازی و افترا و بی‌اعتبار ساختن مخالفان، زمینه را برای بدرفتاری‌های وحشیانه و فراقانونی با آنها فراهم کرده است.

مهاجرانی در مقاله‌ای که در تاریخ 30 فروردین 1361 در شماره 29 مجله والفجر منتشر شد، چند تن از مقامات و چهره‌های بلندپایه سیاسی سابق را به توطئه و خیانت متهم کرد. متهمان عبارت بودند از:

-      صادق قطب‌زاده، عضو سابق شورای انقلاب، رئیس سابق سازمان‌ رادیو تلویزیون ملی در دولت موقت و وزیر امور خارجه سابق،

-      مهدی بازرگان، دبیر کل حزب نهضت آزادی، نخست‌وزیر دولت موقت بعد از انقلاب 57، و یکی از منتقدان اصلی سیاست‌های آیت‌الله خمینی و هوادارانش.

تیتر صفحه اول آن شماره مجله والفجر «مرگ بر بازرگان و قطب‌زاده» بود.

صادق قطب‌زاده از انقلابیون مورد اعتماد روح‌الله خمینی بود. او پس از انقلاب تا سال 58 مناصب عالی مختلفی را در دولت موقت بر عهده داشت.

قطب‌زاده در تاریخ 17 فروردین 1361 به اتهام طراحی کودتا و تلاش برای به قتل رساندن روح‌الله خمینی دستگیر شد. در زمان بازداشت، اعترافات اجباری او از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.

محسن سازگارا، از مقامات سابق دولت جمهوری اسلامی درباره شکنجه‌ قطب‌زاده می‌گوید: «به شدت در زندان شکنجه‌اش کردند، به قدری که بعداً خود من را که دستگیر کرده بودند بازجو برای اینکه مرا بترساند می‌گفت من بازجوی قطب‌زاده هم بودم و آنقدر اینجا او را زدیم که در سلول چهار دست و پا راه می‌رفت.»

قطب‌زاده پس از پنج ماه بازداشت بر اساس رای دادگاه انقلاب به مرگ محکوم و در ۲۴ شهریور ۱۳۶۱ اعدام شد.

مهدی بازرگان دبیرکل حزب سیاسی لیبرال نهضت آزادی و اولین نخست‌وزیر پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. او یکی از منتقدان اعدام‌های انقلابی، اشغال سفارت آمریکا در تهران و گروگان‌گیری دیپلمات‌های آمریکایی در آبان 1358 بود. در نتیجه این اختلافات وی در 14 آبان 1358 از سمت نخست‌وزیری دولت موقت استعفا داد. پس از آن به عنوان نماینده مردم تهران در مجلس اول شورای اسلامی حضور یافت و به مدت چهار سال در این سمت باقی ماند. بازرگان در سال 1364 برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت‌نام کرد اما شورای نگهبان صلاحیتش را رد کرد.

حزب نهضت آزادی در سال 1340 توسط مهدی بازرگان، یدالله سحابی و سید محمود طالقانی پایه‌گذاری شد. این حزب قبل و بعد از انقلاب 1357 به فعالیت سیاسی می‌پرداخت و هدف آن کسب آزادی‌های بنیادین بر مبنای ارزش‌ها و اصول اسلامی بود. اعضای حزب گرایش‌های ملی-مذهبی داشتند. در دی ماه 1385 به دنبال فشار نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، شورای مرکزی حزب آزادی تصمیم به توقف موقت فعالیت‌های سیاسی حزب گرفت.  

«محذوفان پرواز پاریس-تهران؛ ابوالحسن بنی‌صدر، صادق قطب‌زاده»، رادیو فردا، ۱۵ بهمن ۱۳۹۷

امتناع از بررسی و تحقیق در خصوص اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در سال 1367.

مهاجرانی به عنوان معاون حقوقی و پارلمانی نخست‌وزیر وقت از اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در تابستان 1367 آگاه بوده و در سرپوش نهادن بر این جنایت نقش داشته است.

او در مقاله‌ای که در تاریخ 17 مهر 1388 در وبلاگش منتشر کرد تصریح نمود که از این اعدام‌ها مطلع بوده و علیرغم مسئولیتی که در مقام معاون حقوقی نخست‌وزیر در خصوص پیگیری و رسیدگی به نقض حقوق اساسی شهروندان داشته، سکوت کرده است. او می‌نویسد: «... جای آرمان مصلحت نشست و جای ارزش‌های دینی، حفظ نظام ارج و اعتبار پیدا کرد... مثل همه ما که در برابر کشتار جوانان در سال 1367 ساکت ماندیم. گمان می‌کردیم شرایط جنگ و تهدید خارجی می‌تواند مجوزی برای چنان جوان‌کشی باشد که در تاریخ ما کمتر نظیری برای آن می‌توان یافت.»

دست کم 5000 زندانی سیاسی در ایران طی مرداد و شهریور 1376 به فتوای روح‌الله خمینی و به رای مقامات قضایی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران به دنبال برگزاری محاکمه‌های اختصاری چند دقیقه‌ای اعدام شدند. همگی آنان زندانی و در حال گذراندن دوران محکومیت‌ خود بودند. دوران حبس بسیاری از آنان به پایان رسیده بود. این زندانیان سیاسی مخفیانه اعدام شدند و اجسادشان در گورهای دسته‌جمعی بی نام و نشان در نقاط مختلف ایران دفن شد. 

در تیر ماه 1401 دادگاه جنایی استکهلم حمید نوری را که به عنوان دادیار در اعدام زندانیان سیاسی زندان گوهردشت در سال 1367 دست داشته است به حبس ابد به دلیل مشارکت در ارتکاب جنایات جنگی و قتل عمد محکوم کرد.   

مهاجرانی با نوشتن کتاب «نقد توطئه آیات شیطانی» و مصاحبه‌ با رسانه‌ها و انتشار مطالبی در حساب توئیتر خود نقشی فعال در توجیه فتوای قتل سلمان رشدی نویسنده کتاب آیات شیطانی و مترجمان و ناشران او و همچنین تشویق و ترغیب مسلمانان سراسر جهان به عمل به این فتوا داشته است.

در بهمن ماه 1367، روح‌الله خمینی رهبر جمهوری اسلامی ایران، فتوایی به شرح زیر صادر کرد:

«به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می‌رسانم مؤلف کتاب «آیات شیطانی» که علیه‏‎ ‎‏اسلام و پیامبر و قرآن، تنظیم و چاپ و منتشر شده است، همچنین ناشرین مطلع از‏‎ ‎‏محتوای آن، محکوم به اعدام می باشند.

از مسلمانان غیور می‌خواهم تا در هر نقطه که‏‎ ‎‏آنان را یافتند، سریعاً آنها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات مسلمین‏‎ ‎‏توهین نماید و هر کس در این راه کشته شود، شهید است ان‌شاءالله. ضمناً اگر کسی‏‎ ‎‏دسترسی به مؤلف کتاب دارد ولی خود قدرت اعدام او را ندارد، او را به مردم معرفی‏‎ ‎‏نماید تا به جزای اعمالش برسد. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.‏»

مهاجرانی در سال 1368 اندکی بعد از صدور فتوای خمینی، کتابی در نقد توطئه آیات شیطانی منتشر کرد. این کتاب فتوای اعدام رشدی را مطابق قوانین اسلامی توجیه می‌کند و نتیجه می‌گیرد که رشدی «سزاوار مرگ» است. مهم‌ترین بخش‌های کتاب از این قرارند:

«فصل چهار: بررسی فتوای امام خمینی...

الف. از نظر تاریخی و سنتی

گفته‌اند بهترین دلیل برای هر چیز وقوع آن است. «آفتاب آمد دلیل آفتاب» [مصرعی است از مولوی]. بهترین دلیل بر اینکه فردی مثل سلمان رشدی از دیدگاه اسلام باید به قتل برسد، وضعیت «کعب بن اشرف» است که مشابه

«سلمان رشدی» بوده است. (121-122)

سپس مهاجرانی به تفصیل توضیح می‌دهد که کعب ابن اشرف شاعری یهودی بوده که درباره زنان مسلمان اشعارعشقی و جنسی می‌سروده و به همین دلیل نیز به دست مسمانان کشته شده است.

«هنگامی که محمد، پیامبر اسلام خبر کشته شدن او را شنید گفت، الحمدالله رب العالمین که حق تعالی شر دشمن خود را از ما کفایت کرد.» (ص 123)

مهاجرانی در ادامه می‌نویسد که «قول و فعل پیامبر اسلام برای مسلمانان حجت است. او «اسوه حسنه» است.» (ص 123)

«وقتی کعب ابن اشرف که حتماً اشعارش نسبت به آیات شیطانی، قابل تحمل‌تر به نظر می‌رسد، شایسته کشته شدن هست، در مورد سلمان رشدی جای هیچ‌گونه تردیدی باقی نخواهد ماند.» (صص 123-124)

آنگاه مهاجرانی به ذکر نمونه‌های دیگری از افرادی که پیامبر اسلام را در اشعار و نوشته‌هایشان هجو می‌کردند می‌پردازد و می‌گوید این افراد نیز به حکم پیامبر که به مسلمانان دستور داده بود اینها را هر کجا که یافتید بکشید به قتل رسیدند. (صص 124-125)

در ادامه فصل چهارم چنین آمده است:

«ب. از نظر فقهی، مذاهب مختلف اسلامی:

سلمان رشدی با توجه به اقرار آشکارش در کتاب «لبخند به یوزپلنگ» که خود را کافر خوانده است و با توجه به اهانت و استهزا باورهای مسلمانان از جمله، اعتقاد به خداوند متعال، قرآن مجید، پیامبر اسلام، ابراهیم خلیل، اسماعیل، عیسی مسیح، جبرئیل، احکام اسلام و نیز یاران پیامبر مانند سلمان و بلال و زنان پیامبر مرتد و ساب رسول‌الله، یعنی سب‌کننده و دشنام‌گوی نسبت به پیامبر اسلام و قرآن است. او در خانواده‌ای مسلمان متولد شده است. اهانت‌ها و استهزا و هتاکی‌های او از روی قصد و اختیار صورت گرفته است و سلمان رشدی بالغ و عاقل است-یعنی دیوانه نیست-با توجه به آنچه گفته شد، او مرتد فطری است و سزا و جزای مرتد فطری بالاخص ساب رسول‌الله اعدام است.» (ص 126) مهاجرانی کتابش را با این جملات به پایان می‌رساند:

«وقتی که نویسنده‌ای با تباه‌ترین خیال و واژگان به مقدس‌ترین ارزش‌ها تاخت، پیداست که در این نبرد تاریکی با سپیده‌دم، تاریکی زدوده می‌شود و گِل‌پاره‌ها نمی‌توانند چهره خورشید را بپوشانند. رشدی نماد چنین حرکت و تهاجمی جادویی علیه مقدسات است و فتوای امام نیز پاسخی است که طنین جاودانه دارد. گرچه رشدی هنوز در ظاهر زندگی می‌کند اما او زندانی تاریکی خیال و شهوات خود است و هر لحظه مرگ را می‌چشد. او درون قلعه غرب با فتوای امام زندانی ابدی است.»

او در پایان با نقل‌قول از کتاب ایوب می‌نویسد:

«ترس‌ها مثل آب او را فرو می‌گیرد، و گردباد او را در شب می‌رباید، باد شرقی او را برمی‌دارد و نابود می‌شود، و او را از مکانش دور می‌اندازد، زیرا خدا بر او تیر خواهد انداخت و شفقت نخواهد نمود، اگرچه او می‌خواهد از دست وی فرار کرده بگریزد، مردم کف‌های خود را بر او می‌زنند، و او را از مکانش صفیرزده بیرون می‌کنند.»

کتاب با جمله «احمق پرگو تلف خواهد شد» پایان می‌پذیرد که ترجمه آزادی است از جمله‌ای در کتاب امثال سلیمان نبی.

کتاب مهاجرانی تاکنون 30 مرتبه تجدید چاپ شده و چاپ 31 ام آن نیز به زودی منتشر خواهد شد.

مهاجرانی از هنگامیکه «آیات شیطانی» منتشر شد همواره از ضرورت اعدام سلمان رشدی دفاع کرده است. برای مثال یک سال بعد از انتشار این کتاب او در میزگردی با موضوع «توطئه انتشار کتاب کفرآمیز سلمان رشدی و تهاجم استکبار علیه اسلام» که از یکی از شبکه‌های تلویزیون ایران پخش می‌شد چنین گفت:

به نظر من غربی‌ها گمان نمی‌کردند بعد از انتشار این کتاب، حضرت امام (ره) با آنچنان صلابتی فتوای خود را خطاب به مسلمانانی که در راه آینده مبارزه می‌کنند صادر کند... فتوایی که باعث وحدت عجیبی بین مسلمانان جهان شد. حضرت امام (ره) با این فتوا نشان دادند هرگاه کسانی به کانون اسلام حمله کنند، باید به کانون اصلی آنان حمله شود... غربی‌ها فکر می‌کردند که ما در مقابل این جریان حالت انفعالی به خود می‌گیریم و به صورت ضعیف با آنان برخورد می‌کنیم. ولی اکنون که یک سال از صدور این فتوا می‌گذرد، حکم حضرت امام (ره) همچنان قوی و زنده است. غربی‌ها تلاش می‌کردند که نگذارند ایران رهبریت جهان اسلام را به عهده گیرد، لذا بر این اساس ما شاهد بودیم که بعد از صدور فتوا عنوان کردند که فرق مختلف اسلام این حکم را قبول ندارند. ولی نمی‌دانستند که این کتاب به مقدسات همه فرق اسلامی، یعنی قرآن و پیامبر اسلام توهین کرده است. غربی‌ها فکر می‌کردند که فتوای حضرت امام (ره) جنبه سیاسی دارد و به مرور شاید این فتوا عوض شود که مجدداً بعد از چندی حضرت امام فرمودند: «سلمان رشدی اگر زاهد زمان هم شود، حکم باید درباره او اجرا شود.» (روزنامه اطلاعات، 28 بهمن 1368، ص 3)

فردی ناشناس در تاریخ 11 تیر 1372 اقدام به بمب‌گذاری در هتل محل سخنرانی عزیز نسین واقع در شهر سیواس ترکیه کرد. عزیز نسین نویسنده شهیر ترک و مترجم کتاب رشدی به ترکی است. در جریان این حمله تروریستی 35 تن کشته و بیش از 100 نفر مجروح شدند، اما عزیز نسین از این حادثه جان به در برد. مهاجرانی در پیش‌گفتار چاپ ششم کتابش این حمله را بخشی از نهضت شکوهمند بیداری اسلامی می‌شمارد و می‌نویسد:

واقعیت این است که رشدی ناخواسته سنگ زیر پای حرکت شکوهمند بیداری اسلامی شده است... عزیز نسین با ترجمه بخش‌هایی از آیات شیطانی در روزنامه خود و با سخنرانی‌اش در جشنواره به هتک مقدسات دینی مردم پرداخت و او را ماموران از میان دود و آتش رهایی دادند... مثل میکروب که تمام قوای پیکر انسانی بسیج می‌شود تا آن عنصر ناخالص آزارنده را از بین ببرد. آیات شیطانی همانند میکروب تقویت‌شده‌ای وارد پیکره نهضت عظیم بیداری اسلامی شد. اما موج‌های مقاومت به حرکت درآمد و طراحان و توطئه‌پردازان مات و مبهوت بر جای ماندند. فتوای امام مثل آفتاب می‌تابد و رشدی در مرداب آیات شیطانی و در انزوای خود درمانده است. او توان رویارویی با آفتاب را نخواهد داشت.

مهاجرانی در روزهای بعد از سوءقصدی که هنگام سخنرانی در تاریخ 21 مرداد 1401 به سلمان رشدی صورت گرفت در مطالبی که در حساب توییتر خود منتشر می‌کرد بدون اظهار ذره‌ای ندامت از آنچه پیشتر گفته و نوشته بود، این سوءقصد و فتوای خمینی را توجیه و مسلمانان را تشویق به اجرای آن کرد و با افتخار به کتاب خود اشاره و از آن دفاع نمود. برای نمونه او در رشته توییتی که در 22 مرداد منتشر کرده می‌نویسد: «من نویسنده‌ام و کارم تبیین فتوای امام و نقد رمان بوده است. آن کار دیگر را [کشتن رشدی] شما که به خلوت می‌روید انجام دهید!»

مهاجرانی در جریان اعتراضات دراویش گنابادی و دستگیری محمد ثلاث در پیامی در حساب توییتر خود آنها را «داعش» نامید، اظهارنظری که در روزهای بعد بازتاب گسترده‌ای در روزنامه‌های حامی دولت ایران داشت. او کشته شدن سه مامور انتظامی در این اعتراضات را به دراویش گنابادی و محمد ثلاث نسبت داد.

حادثه موسوم به گلستان هفتم، سلسله اعتراضاتی بود که در بهمن و اسفند ۱۳۹6 در تهران به وقوع پیوست. در روزهای ۲۹ و 30 بهمن آن سال، چندین تن از دراویش گنابادی در اعتراض به دستگیری دراویش و محاصره منزل نورعلی تابنده، از بزرگان صوفیه، در خیابان گلستان هفتم پاسداران تجمع کردند. این تجمع با هجوم پلیس و نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد. دراویش به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و حدود 300 تن از آنان دستگیر شدند.

یکی از بازداشت‌شدگان فردی به نام محمد ثلاث بود که متهم شده بود در شب 30 بهمن 1396 با اتوبوس سه مامور را زیر گرفته و کشته است. ابهامات زیادی در پرونده ثلاث وجود داشت و خبر دستگیری او چند ساعت پیش از خبر تصادف اتوبوس منتشر شد. در نیمه‌شب همان روز فیلم اعترافات محمد ثلاث در حالیکه روی تخت بیمارستان قرار داشت و به شدت کتک‌خورده و مجروح می‌نمود از خبرگزاری رسمی صدا و سیمای ایران پخش شد؛ او در این فیلم اقرار کرد که با اتوبوس از روی چند مامور رد شده است.

کیفرخواست پرونده ظرف 48 ساعت صادر و دادگاه محمد ثلاث در سه جلسه برگزار شد. یک ماه پس از دستگیری، او به «سه بار قصاص» محکوم شد. محمد ثلاث در ضمن بازجویی‌ به وکیل دسترسی نداشت و دادگاه اظهارات وکیل او را مبنی بر اینکه متهم تحت شکنجه و فشار مجبور به اعتراف شده است رد کرد. حکم اعدام ثلاث صرفاً بر اساس اعترافات وی صادر شد و او با وجود انکار مکرر اتهاماتش در تاریخ 28 خرداد 1397 در زندان رجایی شهر کرج اعدام شد.

https://archive.ph/Q79tD

https://archive.ph/Dsuse

https://archive.ph/QImwT

مهاجرانی با انتشار توییتی در حساب کاربری خود از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکر کرد که روح‌الله زم، روزنامه‌نگار تبعیدی مقیم فرانسه را در جریان سفرش به عراق ربوده و (به زور) به ایران منتقل کرده است. مهاجرانی زم را به جاسوسی برای اسرائیل متهم کرد.

روح الله زم فعال سیاسی و روزنامه‌نگاری بود که به دنبال اعتراضات به انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ بازداشت شد و تحت شکنجه قرار گرفت. او در سال 1389 ایران را ترک کرد و به فرانسه پناهنده شد. زم سپس کانال تلگرامی «آمدنیوز» را تأسیس کرد که به فعالیت علیه جمهوری اسلامی ایران می‌پرداخت.

نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران روح‌الله زم را در مهرماه 1398 در جریان سفرش به عراق ربودند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تاریخ 22 مهر 1398 با انتشار بیانیه‌ای خبر از دستگیری روح‌الله زم طی «یک عملیات اطلاعاتی» داد. اولین جلسه دادگاه روح الله زم چهار ماه پس از اعلام خبر دستگیری او برگزار شد.

محاکمه زم طی شش جلسه برگزار شد و در تاریخ 10 تیر 1399 سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران از صدور حکم اعدام وی خبر داد. او گفت که دادگاه «13 مورد از عناوین ریز او را از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته و حکم اعدام صادر کرده است.»

اندکی پس از صدور حکم اعدام، در 20 تیرماه 1399 شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی ایران فیلمی از اعترافات زم پخش کرد. در این برنامه روح‌الله زم به همکاری و همدستی با دولت‌های خارجی علیه امنیت ملی ایران اعتراف می‌کند. بنا به گفته خانواده روح الله زم به نقل از وی، این اعترافات تحت فشار و شکنجه گرفته شده و به عنوان مدرک علیه او در دادگاه مورد استناد قرار گرفته است.

وکلای روح‌الله زم به رای اعدام اعتراض کردند، اما حکم در دیوان عالی تایید شد و روح‌الله زم در تاریخ 22 آذر ۱۳۹۹ اعدام شد.

مهاجرانی با انتشار پیامی در توییتر خود، حبیب چعب فعال سیاسی عرب اهوازی را به استناد اعترافاتی که تحت فشار از او گرفته شده بود به خیانت متهم کرد.

حبیب فرج‌الله چعب مشهور به حبیب اسیود، شهروند سوئد و از فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی ایران است. او رهبر سابق جنبش عربی آزادی‌بخش الاحواز بود که از سال 1384 فعالیت خود را آغاز کرد.

در 10 آبان 1399، شبکه خبری العربیه از ربوده شدن حبیب چعب در ترکیه خبر داد. پس از آن در تاریخ 22 آبان، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران با انتشار اطلاعیه‌ای خبر دستگیری وی را تایید کرد. در این اطلاعیه آمده است: «با اقدامات تخصصی و ترکیبی سربازان گمنام امام زمان، فرج‌الله چعب سرکرده گروهک تجزیه‌طلب حرکه النضال شناسایی و دستگیر شد.»

در 21 آبان 1399، جمهوری اسلامی ایران اعترافات اجباری و دروغین حبیب چعب را پخش کرد. او ضمن این اعترافات اجباری مسئولیت «حمله تروریستی» انجام شده در تاریخ 31 شهریور 1397 و دیگر «حملات تروریستی» در ایران را پذیرفت.

اولین جلسه دادگاه حبیب چعب در تاریخ 28 دی ماه 1400 در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تشکیل شد. اتهام وی «طراحی و اجرای عملیات‌های بمب‌گذاری و تروریستی متعدد در استان خوزستان از جمله حمله به مردم اهواز در جریان رژه هفته دفاع مقدس در سال 1397» بود.

تاکنون شش جلسه دادگاه برای رسیدگی به پرونده چعب تشکیل شده است و در جریان جلسه ششم وکیل خانواده‌های کشته‌شدگان حوادث خوزستان خواستار «اشد مجازات» برای متهم شده است. مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران اتهامات وارده به چعب ممکن است حکم اعدام را برای وی به دنبال داشته باشد. 

مهاجرانی در سلسله یادداشت‌هایی با عنوان «پدیده آبان ماه» در وبلاگ خود به تهمت و نسبت دادن اتهامات واهی به معترضان و بازداشت‌شدگان اعتراضات آبان پرداخته و مدعی نقش پشت پرده آمریکا و عربستان سعودی در این اعتراضات شده است.

این ادعاها توسط مقامات و رسانه‌های حامی حکومت تکرار شد و به عنوان مدرکی علیه معترضان در دادگاه‌ها مورد استناد قرار گرفت و به صدور چندین حکم اعدام انجامید.

در 24 آبان 1398 پس از اعلام ناگهانی افزایش قیمت بنزین، مردم در شهرهای مختلف ایران برای اعتراض به خیابان‌ها ریختند و به طور مسالمت‌آمیز علیه شرایط دشوار اقتصادی و رژیم حاکم شعار سر دادند. اعتراضات به سرعت گسترش یافت و دست‌کم در 93 شهر و 29 استان به مدت پنج روز ادامه یافت.

اگرچه اعتراضات کاملاً مسالمت آمیز بودند، جمهوری اسلامی ایران اینترنت را قطع کرد و به سرکوب خشونت‌بار و خونین مردم پرداخت. بر اساس آمار سازمان‌های حقوق بشری و رسانه‌ها، طی چهار روز بیش از 7000 نفر دستگیر و حدود 1500 تن توسط نیروهای امنیتی کشته شدند. تعداد قابل‌توجهی از کشته‌شدگان کودکان زیر هجده سال بودند.

https://archive.ph/4JNun

مهاجرانی در حساب توئیتر خود قاسم سلیمانی فرمانده سابق سپاه قدس را «برگ زرین تاریخ امنیت منطقه‌ای» ایران قلمداد کرد. او با انتشار عکسی از قاسم سلیمانی و خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، سلیمانی را «قهرمان ملی ایران و اسلام» خواند. وی همچنین در مقاله‌ای که در دی ماه 1401 در «اطلاعات»، روزنامه تحت نظارت رهبر ایران، منتشر کرد و سپس در حساب توئیتر خود به اشتراک گذاشت اقدامات سلیمانی را ستود و او را شهید مجاهدی خواند که هرگز نمی‌میرد.

قاسم سلیمانی از فرماندهان نظامی ارشد جمهوری اسلامی ایران و فرمانده سپاه قدس و مسئول حملات تروریستی مرگبار متعدد به غیرنظامیان در سراسر جهان بود. او از سال 1390 فرماندهی عملیات نظامی و امنیتی سرکوب انقلاب سوریه را بر عهده داشت و مسئول شکنجه و قتل ده‌ها هزار مخالف سوری بوده است. سلیمانی همچنین در سرکوب خونین چندین تظاهرات مسالمت‌آمیز در ایران در فاصله سال‌های 1376 و 1388 مشارکت داشته است.